:: ลูกของใคร ::

ลูกใครมาเรียนราม
ฉันเอ่ยถามตอบได้ไหม?
พวกเธอเป็นลูกใคร
ถ้าตอบได้ให้รางวัล
ฉันเป็นลูกพ่อขุน
รักอบอุ่นดั่งใจฝัน
ความสุขทุกคืนวัน
ลูกขยันพ่อชื่นชม
ลูกใครมานั่งหลับ
ลูกอาภัพพ่อขื่นขม
ชีวิตจะล่มจม
พ่อระทมเห็นลูกนอน
ไม่เรียนจะดีกว่า
ทิ้งตำราที่พ่อสอน
พ่อขุนให้รีบจร
อย่ามานอนในห้องเรียน
รักพ่อต้องขยัน
ลูกต้องหมั่นอ่านขีดเขียน
อย่าให้ใครล้อเลียน
ลูกมาเรียนหรือมานอน
ตื่นเถิดนะลูกรัก
ถ้าเหนื่อยนักให้พักก่อน
สองปีอย่าหนีจร
ลูกมานอนลูกของใคร?


    จาก  พระอาจารย์สมัย จังหวัดสุรินทร์
    โดย รศ.ชลิดา ศรมณี



อาจารย์พบบทกวีที่มีความไพเราะ และกินใจมาก จึงนำมามาฝากผู้ที่ชื่นชอบอ่านเรื่องราวเช่นนี้ค่ะ ท่านใดมีข้อความแลกเปลี่ยนกันก็เชิญนะคะ

ชลิดา ศรมณี
23 ก.ค.50

:: กระจกส่องใจ ::
กระจก... ไม่เลือกที่จะสะท้อนภาพทุกชนิด ฉันใด
จิตใจ... จงเอาเยี่ยงอย่างกระจก
กระจก... รับรู้ แต่ไม่ยึดถือครอบครอง
ดังนั้น... จึงไม่มีภาพใดใดหลงเหลือติดอยู่ในกระจก
สายฝน... ในกระจก หาได้เปียกกระจกไม่
เปลวไฟ... ในกระจก ก็หาได้เผาลนกระจกเช่นกัน
ทั้งนี้... เพราะกระจกไม่ได้ให้อำนาจแก่ฝน และเปลวไฟ
ดังนั้น... จงทำจิตใจของท่านให้เป็นดุจการรับรู้ของกระจก เพราะถ้าจิตใจของท่านหลงยึดถือหรือตกเป็นทาสของกิเลศเมื่อใด ความทุกข์ ความเศร้าหมองใจย่อมตามมา เมื่อนั้น
(คุณทัสสี ภิกขุ)
 
 

รศ. เฉลิมพล ศรีหงษ์

(c) copyright 2006. Master of Public Administration , Ramkhamhaeng University. All Rights Reserved.